

Op deze pagina volgen we de Nederlands-Duitse grensstenen vanaf grenssteen 826 bij Crosewick onder Oldenkotte tot grenssteen 850B bij Glanerbrug en Gronau. Dit traject langs de grens tussen Nederland en Duitsland beslaat ongeveer 30 km lang en loopt door een bijzonder en afwisselend grenslandschap.
Het traject begint in een relatief vlak en droog grensgebied. Ter hoogte van grenssteen 832, nabij Vreden, steken we vanuit de provincie Gelderland de provinciegrens met Overijssel over. Dit deel van het grensgebied staat bekend om zijn rustige natuur en karakteristieke landschappen.
Grenssteen 832 is een bijzonder punt langs de route. Deze steen vormt een zogenoemd drielandenpunt, waar de grenzen van Gelderland, Overijssel en Duitsland samenkomen.
Dit maakt de locatie historisch en geografisch interessant voor liefhebbers van grensstenen, geschiedenis en cartografie.
Vanaf grenssteen 832 voert de grenslijn door verschillende veengebieden en natuurreservaten:
Ammeloër Venn
Haaksbergerveen
Witte Venn / Witte Veen
In de buurt van grenssteen 848 gaat dit landschap over in het indrukwekkende Aamsveen, een uitgestrekt en waterrijk natuurgebied op de grens van Nederland en Duitsland.
Het Aamsveen staat bekend als een van de meest bijzondere natuurgebieden langs deze grensroute. Het gebied is:
zeer waterrijk en drassig
rijk aan veenlandschap en moerasnatuur
een belangrijk grensoverschrijdend natuurgebied
Voor wie alle grensstenen langs deze route wil fotograferen, is het vrijwel onvermijdelijk om af en toe natte voeten te krijgen. Juist dat maakt deze tocht langs de grens zo avontuurlijk en uniek.
Deze grenssteen op de Nederlands-Duitse grens bij Enschede dateert uit 1755 aan de Nederlandse zijde en 1756 aan de Duitse zijde. Op de steen staat het wapen van het Bisdom Münster en de Nederlandse generaliteits leeuw afgebeeld. Onder het wapen zijn zowel het Napoleontische nummer (42) als het keizerlijke nummer (844) zichtbaar.
Tegenwoordig staat deze historische grenssteen bekend als grenssteen 844-B en fungeert hij als marker op de grens tussen Nederland en Duitsland. In feite vormt deze steen zelf letterlijk de grens.
© Ansichtkaart Archief Rekken

Uit de oude doos van het ©ansichtkaart archief Rekken,
een blik op de grensovergang te Oldenkotte, in vervlogen tijden.
Grenssteen 832 staat exact op het punt waar de provincies Gelderland en Overijssel samenkomen met Duitsland.
Een driepunt dus.
Deze rijksgrenssteen markeert een historisch belangrijk punt op de grens tussen Overijssel, Gelderland en het voormalige vorstbisdom Münster. Op de steen zijn de wapens van Gelderland, Overijssel en Münsterafgebeeld, wat de historische betekenis van deze grensmarkering onderstreept.
Sinds 1814 fungeert de steen als laakpunt tussen de provincies Overijssel en Gelderland. De grenssteen wordt ook genoemd in het Proces-verbaal der Grensbepaling van 1825. Vanaf dat moment vormt deze locatie tevens de gemeentegrens tussen Haaksbergen en Eibergen.
De grenssteen speelde ook een rol in de historische strijd om het Twistveld, een langdurig grensgeschil tussen verschillende marken. Het conflict betrof de Haaksbergse marken Haaksbergen & Honesch en Langelo, tegenover de Gelderse marke Rekken.
Deze strijd begon in 1611en duurde meer dan anderhalve eeuw, totdat het conflict uiteindelijk werd beslecht in 1773.
De huidige steen werd in 1766 geplaatst als nummer 1 van een serie van 186 grensstenen die de grens markeerden tussen Gelre en Münster. De steen verving een oudere houten jurisdictiepaal die eerder op deze plek stond.
Dankzij deze plaatsing kreeg het grensgebied een duidelijke en blijvende markering, die tot op heden een belangrijk historisch element vormt in het landschap van Oost-Nederland.

De steen staat 1,5 mtr. van de grens die in het midden van de sloot loopt.
Steen 832C heb ik niet aangetroffen.
Voor 832D t/m 832 J mag ik nog een
keer terug.
Stenen 839B t/m 840A ↓

Mooi aangelegd, voetjes droog! ↓

De Grensweg voert ons steeds dichter naar het prachtige Aamsveen, een uniek natuurgebied op de grens van Nederland en Duitsland. Voordat we dit bijzondere landschap bereiken, leggen we te voet en per fiets een afstand van circa 5 tot 6 kilometer af. Onderweg passeren we meerdere historische grensstenen, waaronder grensstenen 840B tot en met 843D. Deze markeringen vormen niet alleen de landsgrens, maar vertellen ook een verhaal over de rijke geschiedenis van deze regio.
Tijdens deze route langs de Grensweg geniet je van een afwisselend landschap met uitgestrekte velden, rustige paden en karakteristieke natuur.
Het traject is ideaal voor zowel wandelaars als fietsers die op zoek zijn naar een combinatie van ontspanning, natuur en historie. De aanwezigheid van de grensstenen maakt deze tocht extra bijzonder en interessant voor liefhebbers van cultureel erfgoed.
Hieronder vind je een fotoreportage van onze ervaring langs deze route. Op de dag van onze wandeling werden we getrakteerd op stralend weer, wat duidelijk terug te zien is op de foto’s. De zonnige omstandigheden brachten het landschap en de grensstenen prachtig tot leven. Bovendien ontmoetten we onderweg vriendelijke mensen die ons hielpen met de route en toestemming gaven waar nodig – waarvoor onze dank!


Langs dit traject vallen enkele bijzondere situaties op die deze route extra interessant maken voor liefhebbers van grensstenen. Zo staan de stenen 841 en 841A op nog geen 10 meter van elkaar, wat deze ligging vrijwel uniek maakt binnen dit grensgebied. Dergelijke zeer korte afstanden tussen twee officiële grensmarkeringen komen namelijk niet veel voor.
Verder op de route treffen we nog twee vergelijkbare situaties aan. Vooral de grensstenen 843A en 843B springen daarbij in het oog: met een onderlinge afstand van ongeveer 2 meter vormen zij vermoedelijk het dichtst bij elkaar staande duo grensstenen in deze omgeving. Dit maakt het niet alleen een bijzonder geografisch detail, maar ook een leuk aandachtspunt voor wandelaars en fietsers die deze route volgen.
Deze opvallende plaatsingen geven een extra dimensie aan de tocht langs de Grensweg en benadrukken hoe uniek en historisch rijk dit grensgebied is.
We komen aan bij de indrukwekkende zandstenen grensstenen 843 A en 843 B, gelegen op de voormalige grens tussen Overijssel en het Bisdom Münster, nu de grens van Duitsland en Nederland.
Beide stenen zijn voorzien van de letter ‘O’ (Overijssel) en de ‘M’ (Münster), zorgvuldig in het oppervlak gebeiteld.
Opvallend, bijna excentriek te zien, hoe dicht deze historische grensstenen bij elkaar staan, wat deze locatie extra bijzonder maakt voor liefhebbers van grensstenen, geschiedenis en geografische bezienswaardigheden.
We komen aan bij de Knalhutteweg, waar we onze route voortzetten langs de grensstenen 844 tot en met 844N. Vervolgens gaat de route het Aamsveen in, een uniek grens- en natuurgebied. Hoewel deze route slechts 2 kilometer lang is, komen we onderweg verschillende opmerkelijke historische grensstenen tegen.
Net over de grens treffen we de originele steen 46, een bijzondere steen met een rijke geschiedenis:
1756: geplaatst als vervanging van een eikenhouten grenspaal
1773: voorzien van het nummer 46
1818: het nummer 844 wordt toegevoegd
medio 1970: steen wordt als vermist geboekt
2017: steen wordt gelukkig teruggevonden
Deze steen markeert een belangrijk stukje Nederlands-Duitse grensgeschiedenis.
Verderop, langs de Aamsveenweg treffen we ook de originele stenen 43 en 44. Eerder vonden we al de uitstekend bewaarde steen 844B, een grenssteen uit 1755. Op deze steen zijn de wapens van Overijssel en het Bisdom Münster nog duidelijk zichtbaar, alsof de steen gisteren geplaatst is.
Deze stenen vormen een uniek historisch ensemble dat inzicht geeft in de eeuwenoude grensmarkeringen tussen Nederland en Duitsland.
Langs de Aamsveenweg, ter hoogte van grensstenen 844D tot en met 844F, staan naast een picknickbank twee originele grensstenen uit 1792. Deze historische stenen staan tegenwoordig niet meer op hun oorspronkelijke plaats op de grens, maar ongeveer 130 meter landinwaarts.
Uit historische documenten blijkt dat al in 1885 werd vastgelegd dat beide grensstenen waren verdwenen. Ongeveer een eeuw later werden ze echter teruggevonden. De stenen bleken te zijn gebruikt als fundering van een bakhuis, zo vermeldt het informatiebord bij de locatie.
Vanaf deze plek is het relatief eenvoudig om naar de grensstenen 844D, 844E en 844F te lopen. Het terrein langs de Nederlands-Duitse grens in het Aamsveen wordt echter al snel drassig en veenachtig.
Waterdicht schoeisel is het advies.
De letters M en O die in de grensstenen zijn uitgehakt, staan voor Münster en Overijssel. De oorspronkelijke nummering van de stenen, zoals steen 43 en 44 uit 1773, heeft dan ook betrekking op de grens tussen het vorstbisdom Münster en Overijssel.
Na de val van Napoleon en de daaropvolgende herindeling van Europa werd de grens opnieuw vastgesteld en voorzien van een nieuwe nummering. Deze nieuwe reeks liep van de Dreiländerstein (nummer 1) tot aan de Dollard (nummer 204).
Hierdoor dragen sommige historische grensstenen tegenwoordig twee verschillende nummers:
het oorspronkelijke nummer uit 1773
het latere rijksgrensnummer dat na 1815 werd ingevoerd
Deze dubbele nummering maakt de grensstenen langs de Nederlands-Duitse grens bijzonder interessant voor liefhebbers van grensgeschiedenis en historische markeringen.
Voor het bezoeken van grensstenen 844G tot en met 844N meld ik mij bij de woning aan de Aamsveenweg 201. Omdat er geen reactie komt op mijn 'volluk', loop ik verder en bezoek via het naastgelegen weiland de genoemde grensstenen langs de Nederlands-Duitse grens.
Wanneer ik terugloop, blijkt er toch iemand thuis te zijn. Ik spreek een uiterst vriendelijke dame en leg uit dat ik toestemming wilde vragen om de grensstenen te bezoeken en te fotograferen. De bewoonster geeft echter aan dat zij geen toestemming verleent, omdat de stenen zich op privéterrein bevinden.
Aangezien ik de foto’s op dat moment al had gemaakt, laat ik verdere discussie achterwege. Ik bedank haar hartelijk voor het niet meewerken en loop vervolgens terug richting de Aamsveenweg.
We komen aan bij het terrein van Naturistenvereniging Oost Nederland (NON) Aamsveen, een camping in het natuurgebied Aamsveen vlak bij de Nederlands-Duitse grens.
Het is me bekend dat zich op het terrein van de camping een grenspaal bevindt. De uiterst vriendelijke eigenaar laat mij – zeker omdat het nog niet warm genoeg is voor het naakt recreëren – graag grenspaal 844M zien.
Eenmaal thuis merk ik op, dat er twee grensstenen op het campingterrein staan:
een oude steen 844M, die niet officieel op de grens staat
en de officiële grenssteen 844M
Tot mijn verrassing blijkt dat ik juist de officiële grenssteen heb gemist tijdens mijn bezoek aan de camping.
De door mij gemiste officiële steen 844 M (foto's Aafko Tuin en Rien de Schipper)
Update:
Op donderdag 19 maart 2026 de vergeten steen alsnog bezocht en vastgelegd.
Langs de hoofdingang camping, einde pad, langs de schutting de bossages in lopen.
We komen aan bij het Aamsveen, een uniek en authentiek veengebied op de grens van Nederland en Duitsland. Dit natuurgebied staat bekend om zijn drassige bodem, uitgestrekte hoogvenen en waterrijke karakter. Normaal gesproken is het terrein nat en moeilijk begaanbaar.
Tijdens ons bezoek medio 2025 troffen wij echter een uitzonderlijke situatie. In het kader van Natura 2000-onderhoud lag het veen tijdelijk droog.
Wij bezochten het gebied op Tweede Pinksterdag, een dag waarop niet werd gewerkt, hierdoor was het mogelijk om de aanwezige stenen relatief eenvoudig te bereiken
Het Aamsveen laat zien hoe natuur-beheer en erfgoed elkaar kunnen raken. Onder normale omstandigheden vraagt een bezoek om goede voorbereiding.
Tijdens deze periode bood het gebied een zeldzame kans om de stenen in het veen, goed te documenteren.
Nadat Harry meldde dat er een nieuwe grenssteen 847 was geplaatst, gaan Aafko en ik in maart 2026 ter plaatse op onderzoek uit langs de Nederlands-Duitse grens. Ter plekke treffen we inderdaad een nieuwe grenssteen 847 aan, die — opmerkelijk genoeg — aan twee zijden is voorzien van een nummerplaatje.
Tijdens dit bezoek onderneem ik ook opnieuw een poging om grenssteen 846 J aan de Duitse zijde te vinden. Dit keer met succes: de steen wordt alsnog gelokaliseerd.
©Rien de Schipper©
De nieuw geplaatste paaltjes hadden aanvankelijk nog geen nummerplaatjes. Uit nieuwsgierigheid nam Harry contact op met het Kadasterom te vragen welke nummers de palen zouden krijgen.
Het Kadaster gaf het volgende antwoord:
De palen krijgen de volgende nummering:
848B-0001 tot en met 848B-0003.
Hiermee worden de nieuwe paaltjes formeel gekoppeld aan grenspaal 848B.
Volgens het Kadaster zullen de nieuwe stenen niet worden voorzien van een nummerplaatje. Ik heb de nullen laten vervallen en gebruikte Romeinse cijfers voor de volgnummers.
De aanpassing van de Glanerbeek laat zien hoe natuurbeheer en grensbeheer soms samenkomen. Door veranderingen in de loop van een beek kan de praktische markering van de grens aangepast moeten worden, wat resulteert in nieuwe grenspaaltjes.
Voor liefhebbers van grenspalen, cartografie en grensgeschiedenis is deze plek bij Glanerbrug daardoor een interessant punt om te bezoeken.
In maart 2026 meldde Harry een interessante ontwikkeling rondom de Nederlands-Duitse grens bij de Glanerbeek in Enschede. Door recente werkzaamheden aan de beek is de grenssituatie op deze locatie namelijk veranderd.
Door de herinrichting van de Glanerbeek heeft de beek tussen grenspaal 848B en 848C een nieuwe loop gekregen. De beek maakt nu een grotere bocht over Duits grondgebied, waardoor de feitelijke grenslijn op dit punt is aangepast.
Als gevolg hiervan zijn op het voormalige rechte traject van de beek drie nieuwe grenspaaltjes geplaatst. Deze markeren de nieuwe grenssituatie tussen Nederland en Duitsland.
Voor grenssteen 848A de, ga ik nog terug. Ik trof deze niet aan, maar hij moet er wel zijn.
Op 19 maart 2026 aangetroffen!
Op de weg terug zag ik op de spoorbrug, die feitelijk de Glanerbeek oversteekt en daarmee over de rijksgrens gaat
deze roestvrijstalen dop.
Dit traject markeert een gedeelte van de Nederlands-Duitse grens waar de grenspalen minder goed toegankelijk zijn. Veel van deze historische grensstenen bevinden zich op privéterrein, voornamelijk op landbouwgronden, en er zijn geen officiële paden aanwezig. Toch is dit stuk uitstekend te verkennen voor liefhebbers van ‘wild wandelen’, waarbij je wordt beloond met rust, ruimte en prachtige natuur.
Onderweg passeren we diverse bijzondere locaties, waaronder de plek waar bij steen 848C, voorheen een gemaal stond. Dit gemaal, dat bekend stond om zijn specifieke grenskenmerken aan zowel Nederlandse als Duitse zijde, is circa drie jaar geleden afgebroken. Volgens een lokale bewoner is er aan Nederlandse zijde geen nieuwe grensmarkering voor in de plaats gekomen. Ook bij eigen verkenning ter plaatse zijn geen nieuwe grensstenen of aanduidingen aangetroffen.
Dit deel van de grensroute biedt daarmee niet alleen een avontuurlijke wandelervaring, maar ook een inkijk in de veranderende manier waarop grenzen in het landschap zichtbaar zijn.
© Op alle foto's rust het auteursrecht.
Vraag s.v.p. vooraf om toestemming als je foto's gebruiken wilt.©